Herb Bractwa został zaprojektowany zgodnie z zasadami klasycznej heraldyki, łącząc bogatą symbolikę chrześcijańską z tradycyjną formą.
Tarcza: Czwórdzielna w krzyż srebrny (biały). Krzyż ten stanowi oś centralną herbu, symbolizując Chrystusa jako fundament, na którym opiera się cała wspólnota.
Pole I (prawe górne): W polu czerwonym widnieje złote serce. Jest ono symbolem Bożej miłości (Caritas), miłosierdzia oraz oddania członków Bractwa sprawom duchowym i pomocy drugiemu człowiekowi.
Pole II i III (lewe górne i prawe dolne): Pola w kolorze głębokiej czerwieni, zdobione subtelnym, tradycyjnym damaskowaniem (wzorem roślinnym). Czerwień symbolizuje poświęcenie, odwagę i krew Chrystusa, a ornamentyka podkreśla ciągłość tradycji i bogactwo duchowe wspólnoty.
Pole IV (lewe dolne): W polu błękitnym znajduje się płonąca świeca ze złotym nimbem. To bezpośrednie nawiązanie do nazwy Bractwa – światło świecy symbolizuje Łaskę Bożą, która rozprasza mroki grzechu i cierpienia. Błękit tła oznacza niebo, pokój i duchowość.
Flaga jest wiernym przeniesieniem symboliki herbu na płat materii, co zapewnia spójność identyfikacji wizualnej Bractwa podczas uroczystości i procesji.
Układ: Prostokątny płat tkaniny, podzielony białym krzyżem na cztery równe kwatery.
Symbolika: W górnej kwaterze przy drzewcu umieszczono złote serce, a w dolnej kwaterze swobodnej – płonącą świecę na błękitnym tle. Pozostałe dwie kwatery pozostają czyste, w kolorze intensywnej czerwieni, co czyni flagę czytelną i dostojną.
Członkowie Bractwa Łaski Bożej na co dzień realizują swoje powołanie w świecie, wykonując różnorodne zawody i obowiązki społeczne. Jednak w chwilach wspólnej modlitwy, nabożeństw oraz oficjalnych spotkań, przywdziewają stroje formalne. Są one zewnętrznym znakiem porzucenia spraw doczesnych na rzecz służby Bożej oraz symbolem jedności wspólnoty.
Dla większości braci strojem obowiązującym podczas celebracji jest zestaw łączący prostotę z dostojeństwem:
Biała lub kremowa Alba: Nawiązuje do szaty chrzcielnej i czystości serca. Jest symbolem nowego życia w Łasce oraz równości wszystkich braci przed obliczem Stwórcy.
Czarny Płaszcz: Nakładany na albę, symbolizuje pokorę, powagę oraz ochronną rolę wspólnoty. Czerń płaszcza stanowi wizualną klamrę, która wycisza i oddziela sferę sacrum od zgiełku świata.
Bractwo Łaski Bożej przywiązuje dużą wagę do solidnego przygotowania merytorycznego i biblijnego swoich członków. Dlatego też, czerpiąc z bogatej tradycji protestanckiej, wprowadzono szczególne rozróżnienie dla braci legitymujących się wykształceniem teologicznym.
Bracia, którzy ukończyli studia teologiczne (licencjackie, magisterskie lub podyplomowe), mają prawo do noszenia podczas nabożeństw czarnej togi.
Symbolika Wiedzy: O ile alba podkreśla powszechne kapłaństwo wszystkich wiernych i czystość chrztu, o tyle toga akcentuje trud formacji intelektualnej oraz odpowiedzialność za przekazywanie depozytu wiary.
Łączność z Nauką: Noszenie togi przez braci-teologów przypomina całej wspólnocie, że wiara i rozum (fides et ratio) są nierozłączne, a zgłębianie tajemnic Bożych wymaga pokornego studiowania pism i tradycji.
Widok braci zgromadzonych w świątyni – częściowo w jasnych albach i płaszczach, częściowo w czarnych togach – tworzy harmonijny obraz wspólnoty. Jest to czytelny sygnał dla wiernych: Bractwo to organizm żywy, w którym jest miejsce zarówno na gorliwą służbę pomocniczą, jak i na ekspercką refleksję teologiczną. Wszystko to dzieje się pod wspólnym mianownikiem Łaski Bożej, która jednoczy różne dary i powołania w jedną całość.