Wyznania wiary

Wyznanie wiary to sposób, w jaki chrześcijanie wyrażają to, w co wierzą. To nie tylko zbiór słów – to świadectwo naszej nadziei, ufności i przynależności do wspólnoty wierzących. W Kościele Ewangelickim istnieje kilka wyznań wiary, które podsumowują najważniejsze treści chrześcijańskiego przekonania.

Wyznania wspólne i ponadczasowe

Teologicznie ugruntowane wyznania, takie jak Apostołskie Wyznanie Wiary czy Nicejsko-Konstantynopolitańskie Wyznanie Wiary, zostały uformowane przez pierwsze pokolenia chrześcijan i przez wieki były przekazywane z pokolenia na pokolenie. Ustalono je wspólnie, by chrześcijanie mogli jasno i wspólnie wyrażać fundamenty swojej wiary. W wielu nabożeństwach są one do dziś odmawiane razem – jako znak jedności i zakorzenienia w wierze Kościoła powszechnego.

Wiara osobista – wyznanie serca

Poza oficjalnymi formułami, każdy człowiek może wyrażać swoją wiarę osobiście – słowami, które wypływają z jego serca i doświadczeń. W ten sposób wielu chrześcijan mówi o tym, dlaczego wierzą, co daje im siłę i gdzie odnajdują nadzieję. Taka forma wyznania wiary jest nie mniej ważna – ukazuje żywy, osobisty wymiar relacji z Bogiem.

Wyznanie wiary to nie tylko słowa – to również życie zgodne z Ewangelią, decyzje podejmowane z zaufaniem do Boga i świadectwo miłości wobec bliźnich.

Apostolskie Wyznanie Wiary

W Kościele chrześcijańskim wyznajemy wspólnie najważniejsze prawdy naszej wiary. Służą temu tzw. wyznania wiary, czyli krótkie formuły, które podsumowują kluczowe treści Ewangelii i chrześcijańskiej nadziei. Jednym z najstarszych i najbardziej rozpowszechnionych jest Apostolskie Wyznanie Wiary.

Tradycja sięgająca początków Kościoła

To wyznanie powstało w pierwszych wiekach chrześcijaństwa i było ostatecznie ukształtowane w IV wieku, kiedy pierwsi chrześcijanie uzgodnili wspólne sformułowania swojej wiary. Przez wieki było przekazywane z pokolenia na pokolenie i do dziś pozostaje jednym z najważniejszych symboli wiary Kościoła zachodniego – zarówno katolickiego, ewangelickiego, jak i wielu wspólnot reformowanych.

Wspólne wyznanie w nabożeństwie

Apostolskie Wyznanie Wiary jest regularnie wypowiadane przez wiernych podczas nabożeństw. Wspólne mówienie tych słów przypomina, że nie jesteśmy sami w wierze – jesteśmy częścią wielkiej wspólnoty chrześcijan, którzy od wieków trwają w tej samej nadziei i zaufaniu do Boga.

To wyznanie nie tylko łączy nas z innymi wierzącymi, ale również z historią Kościoła – jego świadectwem, męczeństwem, modlitwą i codzienną wiernością Ewangelii.

Wierzę w Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi i w Jezusa Chrystusa, Syna Jego Jedynego, Pana naszego, który się począł z Ducha Świętego. Narodził się z Marii Panny, umęczon pod Ponckim Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion, zstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga, Ojca Wszechmogącego, stamtąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych. Wierzę w Ducha Świętego, święty Kościół powszechny, społeczność Świętych, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie, żywot wieczny.

Amen.

Credo nicejskie

W tradycji Kościoła Ewangelickiego istnieje kilka ważnych wyznań wiary, które pomagają wiernym wyrazić i zrozumieć podstawowe treści chrześcijańskiego przesłania. Obok znanego i codziennie wypowiadanego Apostolskiego Wyznania Wiary, szczególne znaczenie ma również Nicejsko-Konstantynopolitańskie Wyznanie Wiary.

Wyznanie Soboru Powszechnego

To wyznanie powstało na soborach w Nicei (325 r.) i Konstantynopolu (381 r.) jako odpowiedź na ówczesne spory teologiczne dotyczące natury Chrystusa i Trójcy Świętej. Zostało przyjęte jako wspólne i oficjalne wyznanie wiary Kościoła powszechnego – katolickiego, prawosławnego i wielu wspólnot protestanckich – dlatego nazywane jest także wyznaniem ekumenicznym.

Trójjedyny Bóg w centrum wiary

W centrum Nicejsko-Konstantynopolitańskiego Wyznania Wiary znajduje się prawda o Trójcy Świętej – jednym Bogu, który objawia się jako Ojciec, Syn i Duch Święty. Tekst ten podkreśla również boską naturę Jezusa Chrystusa i Jego zbawcze dzieło dla całej ludzkości.

Uroczyście wypowiadane w święta

W Kościele Ewangelickim to wyznanie jest używane przede wszystkim podczas uroczystych świąt liturgicznych, takich jak Boże Narodzenie, Wielkanoc czy Zielone Świątki. Jego wypowiedzenie podkreśla doniosłość danej uroczystości oraz jedność wierzących na całym świecie.

Wierzę w jednego Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi, wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych. I w jednego Pana Jezusa Chrystusa, Syna Bożego Jednorodzonego, który z Ojca jest zrodzony przed wszystkimi wiekami. Bóg z Boga, Światłość ze Światłości, Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego. Zrodzony, a nie stworzony, współistotny Ojcu, a przez Niego wszystko się stało. On to dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba. I za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Marii Panny i stał się człowiekiem. Ukrzyżowany również za nas pod Poncjuszem Piłatem został umęczony i pogrzebany. I zmartwychwstał trzeciego dnia, jak oznajmia Pismo. I wstąpił do nieba; siedzi po prawicy Ojca. I powtórnie przyjdzie w chwale sądzić żywych i umarłych, a królestwu Jego nie będzie końca. Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, który od Ojca i Syna pochodzi. Który z Ojcem i Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę; który mówił przez Proroków. Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół. Wyznaję jeden chrzest na odpuszczenie grzechów. I oczekuję wskrzeszenia umarłych i życia wiecznego w przyszłym świecie.

Amen.

Page updated

Google Sites

Report abuse