Wniebowstąpienie

Droga Jezusa do Boga

Wniebowstąpienie Jezusa zostało w Biblii opisane jako niezwykle poruszająca scena: przez 40 dni po zmartwychwstaniu Jezus przebywał ze swoimi uczniami, a potem „został uniesiony w ich obecności, a obłok zabrał Go sprzed ich oczu” (Dz 1,11). To wniebowstąpienie wyjaśnia, gdzie Jezus jest teraz: u Boga, swojego Ojca. Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego obchodzona jest 40 dni po Wielkanocy.

Jezus opuszcza ziemię jako człowiek

Wniebowstąpienie Chrystusa oznacza zakończenie ziemskiego życia Jezusa. Kościół świętuje więc nie tylko to, że Syn Boży przyszedł na ziemię, ale także to, że po zmartwychwstaniu ją opuścił. Może to brzmieć jak dość niezwykłe wydarzenie do świętowania. Jednak Bóg musiał opuścić ziemię jako człowiek, aby mógł powrócić jako Duch Święty w dniu Pięćdziesiątnicy.

W Dziejach Apostolskich w Nowym Testamencie można przeczytać, że Jezus powiedział swoim uczniom, aby czekali na Ducha Świętego w Jerozolimie. Następnie został uniesiony do nieba.

Zakończenie – i nowy początek

Wniebowstąpienie nie oznacza jedynie zakończenia historii życia Jezusa na ziemi. Jednocześnie umożliwia nowy początek: zesłanie Ducha Świętego, który przychodzi w dniu Pięćdziesiątnicy i jednoczy wierzących w Chrystusa w Kościele.

Wniebowstąpienie Chrystusa jest więc punktem zwrotnym w ewangelicznej opowieści o Jezusie jako Synu Bożym, podobnie jak Boże Narodzenie. Na długo przed tym, zanim Kościół zaczął obchodzić narodziny Jezusa, świętowano już Jego wniebowstąpienie. Bo wraz z zakończeniem ziemskiego życia Jezusa mogła rozpocząć się historia wspólnoty wierzących – Kościoła.

Pieśni na wniebowstąpienie